olej, papier; 20,8 x 15,6 cm; sygn. i dat. na odwrocie: Fangor 57 [długopisem]. REPRODUKOWANY: - Fangor. Tożsamość i przeobrażenia, Ząbki 2006, s. 16.

43. Wojciech FANGOR (1922-2015)
Bez tytułu, 1957

Jeden z najwybitniejszych twórców polskiej sztuki powojennej badający m.in zagadnienia przestrzeni w obrazie, jej dopełnienia oraz iluzji. Autor charakterystycznych płócien zaliczanych do sztuki op-artu, wysoko cenionych przez kolekcjonerów, kompozycji manipulujących procesem widzenia odbiorcy jego obrazów. Przełomowy w twórczości Wojciecha Fangora był rok 1958. Wtedy to, wspólnie ze Stanisławem Zamecznikiem, wykreował pierwszą instalację przestrzenną zaprezentowaną w salonie Nowej Kultury w Warszawie. Składało się na nią dwadzieścia płócien pokrytych niezapowiedzianym układem form, wśród których artysta miał zamiar umieścić figury z czego ostatecznie zrezygnował. Tylko część płócien została wyeksponowana na tle ścian galerii. Pozostałe zostały ustawione na sztalugach tym samym wchodząc we wzajemną relację oraz budując iluzoryczną, wewnętrzną przestrzeń dzieła. W ten sposób artyści uzyskali nowatorskie, na skalę światową, zjawisko environmentu. Prezentowany w katalogu, niewielki olejny szkic datowany na 1957 rok wydaje się być preludium do osiągniętej ostatecznej formy „Studium przestrzeni”.

Niesprzedane

Skontaktuj się z nami w sprawie udziału w aukcji

Odpowiedź otrzymasz w ciągu 24h

Trwa wysyłanie wiadomości

Formularz nie został wysłany

Dziękujemy!

form.successMessage

Wymagana zgoda